دو دوست دو چشم
|
من همان مصرع تنهايي اين شعر شبم حسرت پايانش شد عذاب جانم من خوب ميدانم ناسروده نا تمام تا ابد مي مانم در زنجيرگرفتام و در پروازم ندانستم مفهومش را دربندم؟ يا ازادم؟ اخرين ثانيه هاست نماندست تابم زهر مي نوشم وسر مستم و من خوشحالم ناهماهنگي از اين قافيه هاست؟ يا سازم؟ ياد تو خاطر تو بال و پر پروازم و در اين اوج سكوت تو شدي فريادم نفسم از نفس توست عزيزم جانم ماه من اي نازنينم تا ابد منتظرت مي مانم
|
About
دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 Links
اگر تنهاترين تنها شوم باز همخدا هست |
